Λαγοκέφαλος: Ο Επίμονος Εισβολέας των Θαλασσών μας.
Μάθε πώς να προστατεύσεις την υγεία σου και τον εξοπλισμό σου από τους εισβολείς των θαλασσών μας.
BlueCast Team
Επίσημη Ομάδα BlueCast

Οι ελληνικές θάλασσες αλλάζουν. Η άνοδος της θερμοκρασίας έφερε στα νερά μας είδη που παλαιότερα βλέπαμε μόνο στα τροπικά νερά του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού (καθώς και στην Ερυθρά Θάλασσα). Ανάμεσα σε αυτούς τους "Λεσεψιανούς μετανάστες" (είδη που ήρθαν από τη Διώρυγα του Σουέζ), ο λαγοκέφαλος είναι αυτός που έχει αλλάξει ριζικά τις ισορροπίες του βυθού και δημιουργεί τις μεγαλύτερες προκλήσεις για εμάς τους ψαράδες.
Η βαθιά γνώση της συμπεριφοράς του, η σωστή αναγνώριση και η τήρηση των κανόνων ασφαλείας είναι πλέον απαραίτητα εφόδια για κάθε ψαρά που θέλει να προστατεύσει την υγεία του, αλλά και τον εξοπλισμό του.
Ο Λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) είναι ο μεγαλύτερος "πονοκέφαλος" για τον ψαρά της ακτής, λόγω της τοξικότητάς του και της ζημιάς που προκαλεί στα τεχνητά και τα νήματα.
Ο Λαγοκέφαλος περιέχει μια πανίσχυρη νευροτοξίνη (τετροδοτοξίνη) σε όλο του το σώμα.
ΚΡΙΣΙΜΟ: Η τοξίνη αυτή δεν καταστρέφεται με το μαγείρεμα ή το ψήσιμο.*Η κατανάλωση του μπορεί να προκαλέσει παράλυση και θάνατο.
*ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΑ ΝΑ ΤΟ ΦΑΤΕ.
Μύθοι σχετικά, με τον λαγοκέφαλο:
- «Αν τον γδάρεις προσεκτικά, τρώγεται». ΛΑΘΟΣ. Η τοξίνη διαπερνά τους ιστούς και το κρέας του.
- «Με το καλό μαγείρεμα αδρανοποιείται το δηλητήριο». ΛΑΘΟΣ. Η τετροδοτοξίνη είναι θερμοανθεκτική.
Πώς θα τον αναγνωρίσεις:
- Ασημένιες Λωρίδες: Δύο μεγάλες λωρίδες στα πλευρά που αντανακλούν το φως.
- Στόμα-Ράμφος: Έχει τέσσερα πολύ δυνατά δόντια ενωμένα σαν ράμφος παπαγάλου. Μπορεί να κόψει ακόμα και σύρμα
- Χρωματισμός: Γκρι-πράσινη ράχη με μαύρες κηλίδες και λευκή, εντελώς λεία κοιλιά χωρίς αγκάθια.
- Το πιο χαρακτηριστικό του γνώρισμα, όμως, είναι η αντίδρασή του μόλις βγει από το νερό: καταπίνει αέρα, φουσκώνει σαν μπάλα και παράγει ένα περίεργο τρίξιμο, σαν ροχαλητό.

Προστασία Εξοπλισμού:
Ο Λαγοκέφαλος καταστρέφει τα τεχνητά σου με μια μόνο δαγκωματιά.
- Ενδείξεις: Αν δεις το νήμα σου να κόβεται "χειρουργικά" χωρίς αντίσταση, το σημείο είναι γεμάτο λαγοκέφαλους. Καταστρέφουν μέχρι και τα τεχνητά.
- Τι τον προσελκύει: Τρελαίνεται για οτιδήποτε γυαλίζει έντονα (silver/chrome πλάνους), για στοιχεία φωσφόρου (glow) σε καλαμαριέρες ή παράμαλλα, και για τα ανοξείδωτα στριφτάρια. Πολλές φορές δαγκώνει το ίδιο το στριφτάρι, αφήνοντάς σε χωρίς αρματωσιά. * Τι να κάνεις: Αφαίρεσε κάθε glow χάντρα, απέφυγε τα πολύ καθρεφτιστά τεχνητά και βάλε ματ (μαύρα) στριφτάρια. Σε επιβεβαιωμένα περάσματα λαγοκέφαλων, η χρήση ποιοτικού συρμάτινου παράμαλλου (wire leader) είναι η μόνη σωτηρία.
- Τι να κάνεις: Η μόνη λύση είναι να αλλάξεις σημείο αμέσως. Μην σπαταλάς τα τεχνητά σου.
💎 Το Κρυφό Διαμαντάκι: Οι λαγοκέφαλοι κινούνται σε κοπάδια. Αν πιάσεις έναν, υπάρχουν δεκάδες από κάτω. Μετακινήσου τουλάχιστον 100 μέτρα πιο πέρα· είναι "τεμπέλικα" ψάρια και συνήθως δεν θα σε ακολουθήσουν μακριά.
Πού συχνάζει και πώς κινείται
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά προσαρμοστικό ψάρι που πλέον έχει κατακλύσει κάθε γωνιά των ελληνικών θαλασσών. Αν και ξεκίνησε να εμφανίζεται στα ρηχά, πλέον κινείται με άνεση από τα 0,5 μέτρα δίπλα στην ακτή, μέχρι και σε βάθη που ξεπερνούν τα 100 μέτρα, όπου και αποτελεί τον μόνιμο πονοκέφαλο των επαγγελματιών ψαράδων.Προτιμά κυρίως τους αμμώδεις και λασπώδεις βυθούς, καθώς και τις εκτάσεις με ποσειδωνία (φύκια), όμως οι μεγάλοι λαγοκέφαλοι συχνάζουν πλέον σε κάβους, λιμάνια και βαθιές ξέρες αναζητώντας εύκολη τροφή. Λόγω της κλιματικής αλλαγής*,* ενώ αρχικά εντοπιζόταν μόνο στη Νότια Ελλάδα (Κρήτη, Ρόδο, Κυκλάδες), πλέον έχει ανέβει για τα καλά στο Βόρειο Αιγαίο και το Ιόνιο.
Η «έκρηξη» της αναπαραγωγής του
Ο ρυθμός με τον οποίο πολλαπλασιάζεται αυτό το είδος είναι κυριολεκτικά τρομακτικός, γεγονός που εξηγεί το γιατί οι θάλασσες μας γέμισαν τόσο γρήγορα. Η αναπαραγωγική του περίοδος κορυφώνεται τους καλοκαιρινούς μήνες (Ιούνιο με Αύγουστο), όταν οι θερμοκρασίες των νερών είναι υψηλές. Ένα μόνο ώριμο θηλυκό μπορεί να γεννήσει από εκατοντάδες χιλιάδες έως και εκατομμύρια αυγά μέσα σε μία σεζόν. Τα μικρά ψάρια αναπτύσσονται με ταχύτατους ρυθμούς και μέσα σε λίγα χρόνια μπορούν να ξεπεράσουν τα 60-80 εκατοστά σε μήκος και τα 4-5 κιλά σε βάρος.
Ένας αχόρταγος θηρευτής χωρίς εχθρούς:
Ο λαγοκέφαλος είναι ένας επιθετικός και ασταμάτητος κυνηγός που τρώει κυριολεκτικά ό,τι βρει μπροστά του. Η βασική του διατροφή αποτελείται από μαλάκια (σουπιές, καλαμάρια, χταπόδια) και οστρακόδερμα (καβούρια, γαρίδες), καθώς τα δόντια του μπορούν να σπάσουν με τρομερή ευκολία οποιοδήποτε σκληρό κοχύλι ή καβούκι. Παράλληλα, επιτίθεται με μανία σε κοπάδια από γόνο, μαρίδες και γαύρους, ενώ δεν θα διστάσει να κάνει ακόμα και κανιβαλισμό: αν ένας λαγοκέφαλος τραυματιστεί ή πιαστεί σε αγκίστρι, οι υπόλοιποι του κοπαδιού θα του επιτεθούν αμέσως για να τον κατασπαράξουν.
Το μεγάλο του πλεονέκτημα στη Μεσόγειο είναι ότι δεν έχει σχεδόν κανέναν φυσικό εχθρό, αφού η τοξικότητά του αποτρέπει τα υπόλοιπα μεγάλα ψάρια. Μόνο πολύ μεγάλοι τόνοι, μαγιάτικα ή ορισμένα είδη καρχαριών έχουν βρεθεί να τους καταναλώνουν σποραδικά, καθώς και ελάχιστοι μεγάλοι ροφοί, χωρίς όμως αυτό να είναι αρκετό για να ελεγχθεί ο πληθυσμός τους.
Είδη λαγοκέφαλων:
Στην Ελλάδα συναντώνται 6 είδη της οικογένειας των τετραοδοντιδών (λαγοκέφαλοι). Τα 4 κυριότερα είναι:
- Ασημογραμμωτός Λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus): Ο πιο συχνός και μεγάλος (γκρι-πράσινη ράχη με μαύρες κηλίδες και δύο ασημένιες λωρίδες στα πλευρά).
- Καφέ Λαγοκέφαλος (Lagocephalus spadiceus): Μικρότερος, με ομοιόμορφη λαδί-καφέ ράχη χωρίς καθόλου κηλίδες.
- Λαγοκέφαλος του Γκίνθερ (Lagocephalus guentheri): Με πολύ μικρές, πυκνές σκούρες κηλίδες στη ράχη και σκούρες λωρίδες στην ουρά.
- Κίτρινος / Πιτσιλωτός Λαγοκέφαλος (Torquigener flavimaculosus): Πολύ μικρό είδος (10-15 εκ.) με κίτρινες και καφέ πιτσιλιές.
Όλα τα είδη είναι άκρως τοξικά και η κατανάλωσή τους απαγορεύεται αυστηρά.
Σωστή διαχείριση εάν πιάσετε λαγοκέφαλο:
Αν τελικά βγάλεις έναν λαγοκέφαλο στην ακτή, η ασφάλειά σου είναι το παν. Μην πλησιάζεις ποτέ τα δάχτυλα σου κοντά στο στόμα του για να βγάλεις το αγκίστρι και χρησιμοποίησε πάντα μια μακριά πένσα ή hook remover. Μην τον πετάξεις ποτέ ζωντανό πίσω στη θάλασσα, καθώς κάθε ψάρι που αφαιρείται είναι μια μικρή «ανάσα» για το οικοσύστημα. Επίσης, μην τον αφήσεις ποτέ να σαπίσει πάνω στην αποβάθρα ή στην αμμουδιά· υπάρχει τεράστιος κίνδυνος να τον πατήσει κάποιο ξυπόλυτο παιδί ή να τον φάει κάποιος σκύλος ή γάτα και να πεθάνει ακαριαία. Η σωστή κίνηση είναι να τον θάψεις βαθιά στην άμμο ή πίσω από τις πέτρες, μακριά από το νερό και από σημεία όπου περνάει κόσμος.
Συχνές ερωτήσεις:
Αν τον χτυπήσω με Ψαροντούφεκο: Τι γίνεται με τη βέργα; Την ακουμπάω;
- Κίνδυνος: Η τετροδοτοξίνη (TTX) βρίσκεται στα εσωτερικά όργανα, στο δέρμα και στη βλέννα (γλίτσα) του ψαριού. Δεν απορροφάται εύκολα από υγιές, ανέπαφο δέρμα. Ωστόσο, αν έχετε έστω και μια μικροσκοπική γρατζουνιά ή αμυχή στα χέρια σας ή αν μετά την επαφή αγγίξετε τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα σας, υπάρχει κίνδυνος μεταφοράς της τοξίνης.
- Τι να κάνετε με τη βέργα:
-
Ποτέ μην αγγίζετε τη βέργα ή το φτεράκι με γυμνά χέρια στο σημείο που διαπέρασε το ψάρι.
-
Χρησιμοποιήστε χοντρά καταδυτικά γάντια για να αφαιρέσετε το ψάρι.
-
Ξεπλύνετε σχολαστικά τη βέργα, το φτεράκι και το σχοινί στη θάλασσα (τρίβοντας τα με τα γάντια) για να απομακρυνθεί κάθε ίχνος βλέννας ή αίματος πριν τα πιάσετε απευθείας.
Τι γίνεται με το Καλάμι (Αρματωσιά / Αγκίστρια);
- Αφαίρεση Αγκιστριού: Μην πλησιάζετε ποτέ τα δάχτυλα σας στο στόμα του. Τα 4 δόντια του είναι ενωμένα σαν ισχυρό ράμφος και μπορούν να κόψουν σύρμα ή να προκαλέσουν ακρωτηριασμό. Χρησιμοποιήστε πάντα μακριά πένσα (pliers) ή απαγκιστρωτή.
- Βλέννα στο παράμαλλο: Επειδή η βλέννα του μεταφέρει την τοξίνη και τα δόντια του συνήθως γδέρνουν και φθείρουν την πετονιά, η καλύτερη πρακτική είναι να κόψετε το παράμαλλο και να το πετάξετε, αντικαθιστώντας το με καινούργιο.
Σχόλια Κοινότητας (2)
Stavros Makrygiannis
Η κατάσταση όσο παει και χειροτερεύει. Έχουν φτάσει παντού και εχουν ρημάξει τα πάντα. Θέλει μεγάλη προσοχή γιατί αν σε δαγκώσουν θα υπαρχει μεγάλο θέμα. Το καλοκαίρι αναμένεται να ειναι δύσκολο. Ελπίζω κάπως να βρεθεί λύση σε αυτο το πρόβλημα.
Γιάννης Κ
Άκρως επικίνδυνα ψάρια. Πρέπει να βρεθεί λύση άμεσα. Ο καθένας μας πρεπει να εξοντώνει οσα περισσότερα γίνεται.
Θέλετε να συμμετάσχετε στη συζήτηση;
Η συγγραφή σχολίων και η αλληλεπίδραση με το περιεχόμενο γίνεται αποκλειστικά μέσω της εφαρμογής **BlueCast**. Κατεβάστε την τώρα για να γίνετε μέλος της κοινότητας μας!
Κατεβάστε το App